Ιστορία:

Με ενδιαφέρει πολύ ο κυβοργισμός (cyborgism), η τροποποίηση της ταυτότητας και η διασυνδεσιμότητα. Από παιδί, είχα μια περίεργη εμμονή ότι κάποια μέρα θα μπορούσα να μεταμορφωθώ σε υπολογιστή. Ήμουν 7 ετών όταν είχα αυτές τις φαντασιώσεις, οπότε δεν ξέρω ακριβώς με ποια μορφή ήθελα να γίνει αυτό, αλλά ήμουν αρκετά εμμονικό με την ιδέα.

Ο μπαμπάς μου έπρεπε να μου υπόσχεται, σχεδόν κάθε μέρα, «μην ανησυχείς, μια μέρα θα μπορέσεις να γίνεις υπολογιστής». Δεν ξέρω αν αυτή είναι ακόμα η ζωή που θέλω. Σίγουρα σκέφτομαι πολύ αυτή τη διασυνδεσιμότητα. 

Επίσης, κατά τη διάρκεια της ζωής μου, έχω δημιουργήσει φυσικά πολύ στενούς δεσμούς με ανθρώπους που δεν ζουν στον ίδιο τόπο με εμένα. Έτσι, υπάρχει αυτό το είδος σύνδεσης μέσω της τεχνολογίας, εξαιτίας αυτού. Για να νιώθω πιο κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους, που τείνουν να είναι και αυτοί με τους οποίους νιώθω αρκετά δημιουργική και που με βοηθούν στην καλλιτεχνική μου πρακτική, άρχισα να φτιάχνω κοσμήματα με έναν αρκετά μαγικό τρόπο, που έχουν ένα μέρος από αυτούς μέσα τους.

Για παράδειγμα, δεν το έχω μαζί μου, αλλά έχω ένα κολιέ από πηλό σε σχήμα καρδιάς, στο οποίο έχω βάλει μέσα μερικά μαλλιά που μου έστειλε ένας φίλος μου με το ταχυδρομείο. Εδώ έχω δύο δαχτυλίδια: το ένα φτιάχτηκε από το φίλο μου το Angel, το οποίο σχετίζεται με τον υδροφεμινισμό και έχει στοιχεία νερού, καθώς και μια σταγόνα από τα δάκρυά του. Το άλλο είναι φτιαγμένο από το φίλο μου το Aurora και έχει μια σταγόνα από το αίμα του. Μου αρέσει πολύ να ξέρω ότι φοράω ένα κομμάτι από τους φίλους και την οικογένειά μου και με κάνει να νιώθω πολύ συνδεδεμένη μαζί τους, παρόλο που είμαστε όλα μακριά το ένα από το άλλο. 

– Ανώνυμο