Ιστορία:
Αυτό το αντικείμενο έχει μεγάλη σημασία για μένα. Συνδέεται βαθιά στην καρδιά μου. Όταν ήμουν παιδί, ζούσαμε σε μία πόλη στον νότο του Ιράν, κοντά σε ένα χωριό όπου είχε γεννηθεί ο πατέρας μου. Όταν έγινα πέντε ή έξι ετών, πήγα σε αυτό το χωριό με τη γιαγιά μου, τον παππού μου και τη θεία μου, που έμεναν εκεί. Είχαν μία πανέμορφη αγελάδα, που την έλεγαν Γκόλι. Εγώ την ονόμασα Γκόλι. Την αγαπούσα πολύ και είχε μία καμπάνα. Αλλά, μία μέρα, τη χάσαμε. Ήμουν στο χωριό όταν άκουσα τον ήχο της καμπάνας και βρήκα τη Γκόλι. Μετά από πέντε ή έξι χρόνια, γύρισα στο χωριό και βρήκα το σπίτι άδειο. Η αγελάδα ήταν νεκρή. Ο παππούς μου μου έδωσε την καμπάνα για να θυμάμαι την Γκόλι. Αυτά έγιναν στο Ζαμπόλ, νοτιοανατολικό Ιράν.
Η καμπάνα με συνδέει με την παιδική μου ηλικία, τον παππού και τη γιαγιά μου και το χωριό. Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις μαζί τους. Είναι πολύ πολύτιμο για μένα και έχει βαθύ νόημα, λόγω του πόσο μακριά είμαι τώρα. Οπότε η ανάμνηση είναι κάτι που κουβαλάω μαζί μου. Συμβολίζει μεγάλη ελπίδα για μένα. Πολύ μεγάλη ελπίδα. Επειδή όταν είχε χαθεί η Γκόλι την βρήκα με τον ήχο. Οπότε, όταν χάνω τον εαυτό μου στη ζωή, ακούω τον ήχο της καμπάνας. Είναι για μένα ένα σημάδι να ξαναβρώ τον εαυτό μου, να βρω πράγματα που αγαπώ, ίσως να βρω το νόημα που ψάχνω.
Η καμπάνα είναι ελπίδα. Έχει ιδιαίτερη θέση στη ζωή μου. Όποτε θέλω να νιώσω κοντά στην παιδική μου ηλικία ή στεναχωριέμαι για τη γιαγιά μου ή κάτι τέτοιο, ακούω τον ήχο και η ζωή μου λάμπει. Μου θυμίζει την παιδική μου ηλικία, το χωριό που γεννήθηκε ο πατέρας μου. Η πιο σημαντική πληροφορία που αναπαριστά είναι ο πολιτισμός του χωριού εκείνου. Το χωριό είναι πολύ κοντά στα ζώα, τα δέντρα και τη φύση. Αυτή η καμπάνα, πιστεύω, είναι ένα δώρο από το χωριό, ένα δώρο από τα ζώα. Ο πολιτισμός αυτός υπάρχει εδώ και 10.000 χρόνια και αυτός ο ήχος είναι ένας ήχος που όλοι γνωρίζουν.
Ανέφερα αυτή την ιστορία γιατί η γιαγιά μου έχει φύγει από τη ζωή, ο παππούς επίσης, και επειδή μου λείπουν και μου λείπει η Γκόλι. Η καμπάνα μου θυμίει αυτό το συναίσθημα. Επαναφέρει μία ανάμνηση που λάμπει σαν φως στις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής μου. Γι’ αυτό έχει σημασία για μένα. Δεν αναγκάστηκα να φύγω. Αποφάσισα να φύγω από το Ιράν γιατί ήθελα να βρω την τέχνη. Η τέχνη είναι ελευθερία, ο χορός είναι ελευθερία και ήθελα να βρω αυτό το είδος τέχνης. Γι’ αυτό επέλεξα να φύγω.
Μετακινήθηκα πριν πέντε χρόνια. Δεν είναι δύσκολο για έναν άντρα να ζει στο Ιράν. Είμαι άντρας και είναι εύκολο για μένα, αλλά ξέρω ότι οι γυναίκες έχουν δύσκολη ζωή εκεί. Πάντα θέλω να υποστηρίζω τις γυναίκες στο Ιράν. Εύχομαι τα ανθρώπινα δικαιώματα να γίνουν ίσα και για τις γυναίκες και για τους άντρες.
– Ali Kia