Ιστορία:

Η φίλη μου, που έμενε εδώ, μου έκανε δώρο αυτό το βιβλίο πριν από έξι – επτά χρόνια. Πάντα μου άρεσε το Μεσνεβί, ακόμα και όσο ήμουν στο πανεπιστήμιο. Ένα από τα μαθήματα λογοτεχνίας που παρακολουθούσα ήταν για τον Τζελαλεντίν Ρουμί και το Μεσνεβί, και πάντα με έλκυε ο χορός Σάμα.

Άρχισα να μαθαίνω Σάμα για λίγο καιρό. Μπορώ να κατανοήσω αυτό το βιβλίο πολύ καλύτερα μέσω του Σάμα, γιατί όσο περισσότερο κάνεις στροφές, τόσο πιο πολύ συνδέεσαι με τον Θεό και τα πνευματικά ζητήματα. Είναι σαν θεραπεία για μένα. Μέσα από το Σάμα, μπορώ να εκφράσω τα συναισθήματά μου πιο ελεύθερα.

Η μαμά της φίλης μου, που έμενε εδώ, μου είπε να κρατήσω αυτό το βιβλίο κοντά μου, ώστε όποτε το βλέπω, να μου θυμίζει εκείνη. 

Έφυγα από το Ιράν πριν εννέα χρόνια. Δεν ήταν μία απόφαση να μεταναστεύσω, ήρθα σαν τουρίστρια. Αλλά τελικά, χρειάστηκε να μείνω.

Στο Ιράν, τα δικαιώματα των γυναικών είναι εύθραυστα και ο νόμος δεν είναι με την πλευρά τους. Εδώ, παρόλο που έχουμε δυσκολίες ως ξένες, μας σέβονται ως γυναίκες. Οι Τούρκοι σέβονται τις γυναίκες, από όσο ξέρω οι νόμοι για τους άντρες και τις γυναίκες είναι ίσοι. Είναι πολύ καλύτερα απ’ ό,τι στο Ιράν. Δεν ξέρω όλες τις λεπτομέρειες των νόμων, αλλά από την εμπειρία μου, υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ισότητα.

– Pegah Hajati