skip to Main Content

Φυλαχτό

19 Μάρτη 1953

Αϊσέ,

Αν διαβάζεις αυτό το γράμμα σημαίνει πως δεν ζω πια. Ελπίζω εσύ να ’χεις την υγειά σου αδερφή μου. Μην τον φοβάσαι τον Αλί. Δεν πειράζει μύγα. Ορφανό τον γνώρισα να τριγυρνά στους δρόμους της Σαλονίκης όταν είχα πρωτοφύγει απ’ την Πόλη και τον πόνεσα. Κοτζάμ παλικαράκι θα έχει γίνει τώρα. Τον ορμήνευσα σαν χαθώ να σε γυρέψει και να σου δώσει τις λίρες και το φυλαχτό που ’χει μέσα τούτο το γράμμα.

Στην Ελλάδα δεν μας ήθελαν εμάς για μεροκάματο. «Τουρκαλάδες» μας ανέβαζαν «γιουσουφάκια» μας κατέβαζαν. Τι κι αν μάνα είχαμε Σμυρνιά; Τι κι αν αγναντεύαμε του Βοσπόρου τα στενά και κάναμε να χαιρετήσουμε απέναντι;

Μετά από κάνα δυο φεγγάρια βρήκα μια θέση στα λατομεία της Κομοτηνής. Η πόλη ειν’ ωραία κι ας τη βγάζουμε μεροδούλι μεροφάι. Όταν γνώρισα τη Κωνσταντία το φόραγε αυτό το φυλαχτό. Πάππου προς πάππου Θρακιώτισσα. Την αγάπησα πολύ. Μου το έδωσε ένα βράδυ που έβρεχε πολύ. Δεν την ξανάδα από τότε. Το φυλαχτό να το κρατήσεις. Δεν το πούλησα όταν πείνασα.

Σε φιλώ,
Σελίμ Εμίρογλου

Ευαγγελία Σμπρίνη
1ο Πρότυπο ΓΕΛ Χαλκίδας

Back To Top
Add Comment
Loading...
Cancel
Viewing Highlight
Loading...
Highlight
Close
Login

Forgot password?
New to site? Create an Account
×
Signup

Already have an account? Login
×
Forgot Password

×